Estragon

24.11.2012

Estragon (Artemisia dracunculus L.), inaczej zwany bylicą estragonem, to po łacinie mały smok. Stąd estragon nazywany był smoczym zielem, gdyż wierzono, że leczy ukąszenia jadowitych zwierząt. Estragon został sprowadzony z Azji Środkowej do Europy w czasie wojen krzyżowych.

 

Obecnie najpopularniejsze są dwie odmiany estragonu: łagodniejsza francuska oraz rosyjska o gorszym smaku, ale odporna na wahania temperatur. Odmiana rosyjska im dłużej rośnie w tym samym miejscu, tym jej zapach jest lepszy natomiast odmianę francuską należy dzielić i przesadzać co trzeci rok, w celu zachowania właściwości. W klimacie umiarkowanym jedynie ten rosyjski estragon wytwarza nasiona. Roślina ta może też rosnąć w mieszkaniu, ale trzeba ją przycinać aby się ładnie rozkrzewiła.

 

Estragon jest niedoceniany, a zasługuje na uznanie. Jest bogaty w jod, sole mineralne oraz witaminy A i C. Zawiera też wiele aktywnych związków dzięki którym wykazuje słabe działanie przeciwzapalne, antyseptyczne (olejek lotny) i przeciwskurczowe.

Zaparzone liście mają działanie pobudzające oraz ogólnie tonizujące, poprawiają apetyt i trawienie. Używane są też czasem jako lek przeciwszkorbutowy. Korzeń może być pomocny przy bólu zęba.

Estragon poprawia smak potraw niesłonych i dlatego może być stosowany przy diecie bezsolnej.

Korzystne jest połączenie liści estragonu z trybulą i pietruszką.

Frances Mayes w książce „Bella Toskania” pisze, że średniowieczni pielgrzymi idący do Ziemi Świętej wkładali sobie gałązki estragonu do butów aby ich stopy były energiczne i sprężyste.

 

Liście estragonu zbiera się w razie potrzeby, przy czym główny zbiór przeprowadza się latem, ścinając łodygi 7-10 cm nad ziemią, a jesienią następny. Suszyć należy szybko w temperaturze 25 st. C. Przechowywać trzeba w szczelnych naczyniach w celu zachowania aromatu. Zapach świeżego ziela jest bardzo słaby, natomiast po wysuszeniu staje się mocniejszy.

 

Estragon jest jednym z nielicznych ziół, które można dodawać do gotujących się potraw. Można go też zaparzać w oleju. Estragonu można używać do zaprawiania musztardy oraz octu używanego do sporządzania sosów Bearnaise, tatarskiego lub holenderskiego. Można też dodawać liście estragonu do awokado, majonezu, zup, ryb, kurczaków, sałatek, pomidorów, dań z jajek, steków i podgardla. Dodatek estragonu nadaje jędrność i aromat ogórkom kiszonym oraz kapuście kiszonej.

 

 

Źródła:

1) L. Bremness „Wielka księga ziół”, „Wiedza i Życie”,

2) D. Tyszyńska-Kownacka „Zioła na działce i w ogródku przydomowym”, Wydawnictwo „Watra”,

3) „Ziołolecznictwo: poradnik dla lekarzy” pod red. A. Ożarowskiego, PZWL.

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *