Tymianek cd.

W poprzednim wpisie napisałam wyjątkowo dużo o tymianku. Dlatego oddzielnie podaję, jak go stosować. Informacje te pochodzą głównie z artykułu mgr inż. Kluszczyńskiej  „Lecznicze właściwości tymianku” zamieszczonego w „Wiadomościach Zielarskich”  z 2001 nr 7/8 oraz z książek Jadwigi Górnickiej „Apteka natury” i Ireny Gumowskiej „Ziółka i my”.

Napar z ziela tymianku: zalać w termosie 1 łyżkę suszonego ziela 1 i 1/2 szklanki wrzątku i odstawić na 30 minut. Pić po 1/3-1/2 szklanki 2-4 razy dziennie po jedzeniu jako środek regulujący trawienie i zapobiegający wzdęciom oraz lek wykrztuśny, natomiast przed jedzeniem jako środek zwiększający łaknienie. Nie należy stosować przez dłuższy czas. Takim samym naparem można płukać jamę ustną, gardło przy anginie i stanach zapalnych albo po prostu płukać włosy.

Kąpiel tymiankowa: zalać 100 g ziela 5 l ciepłej wody, zagotować pod przykryciem, odstawić na 15 min. i przecedzić. Odcedzone zioła włożyć do woreczka płóciennego, zawiązać i razem z odwarem umieścić w wannie wypełnionej do 1/3 wodą o temp. ok. 38º C. Kąpać się 10-15 min. Kąpiel stosować przy dolegliwościach skórnych i wzmacniająco.

Inhalacje: 1 łyżkę tymianku zalać w misce 1 l wrzątku i wdychać parę pod ręcznikiem.

Nalewka do płukania ust: 100 g ziela macerować przez 10 dni w 1 l alkoholu. Stosować 1 łyżeczkę nalewki na 1 szklankę wody. Nalewka ma działanie odkażające, wzmacniające dziąsła, zapobiegające paradontozie i uśmierzające ból zębów.

Lotion do włosów: 100 g ziela gotować w 1 l wody, aż do odparowania połowy objętości. Wcierać w skórę głowy przed umyciem. Płynem tym można także przemywać ranki i skaleczenia i robić małe kompresy.

Oliwa tymiankowa do leczenia ran i bólów reumatycznych (z Maroko i Tunisu): garść ziela gotować w oliwie do 30 minut i odcedzić. Oliwą przemywa się rany, a okłady z niej wraz z tymiankiem przykłada się na miejsca bolące lub na „dekolt”przy bronchicie.

Marynata z tymianku

Wiązka tymianku, wiązka cząbru ogrodowego, szczypiorek, 3-4 ząbki czosnku, 2 liście laurowe, kilka goździków, 25 g soli, 15 g mielonego pieprzu macerować w ½ litrze wina białego.

Receptura francuskiego, nieżyjącego pioniera fitoterapii dr H. Leclerca podana przez lekarkę Jadwigę Górnicką.

Wpis z 09.08.2015 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *